Hoe Eugia Begon

Eugia ontstond als idee op een snikhete zomerdag. Zo'n dag waarop de hitte ondraaglijk is, waarop je gespannen en geïrriteerd raakt, en verlangt naar verkoeling aan zee... maar daar geen toegang toe hebt, omdat degenen die zich met de "ontwikkeling" van de streek bezighouden deze voorbehouden hebben aan hun klanten. En jij, als "geen klant", bent ongewenst.

Je kunt niet zwemmen in de zee, niet wandelen op het strand, geen schone lucht inademen — alleen de geur van zuiveringsinstallaties. Je keert terug naar je dorp. De buurt is uitgestorven. "Klanten" slepen koffers voort. "Klanten" schreeuwen bij de zwembaden. Medewerkers van makelaarskantoren zoeken kansen voor hun klanten.

"Ik zal een bord aan mijn huis hangen, gericht aan de 'klant' die door de buurt loopt," was de eerste gedachte.
"Elke keer dat je komt, neem je een stukje van mijn ruimte weg," zal het zeggen.
En het nachtmerrie-experiment Universe 25 van John Calhoun lijkt al begonnen te zijn.

"Wat als die 'klant' niet gewoon als toerist kwam, maar als gast?" Een tweede gedachte komt in je op — en in je hart. We hebben gasten altijd leuk gevonden — vooral de onverwachte. Gasten die respect hebben voor de ruimte van de gastheer en deze niet overheersen.

Misschien, als er een manier was om de buurt beter te leren kennen, de plek die hen verwelkomt. En als de bewoners de bezoekers ook een beetje beter leerden kennen?

Eugia begon als een initiatief om na te denken over onze plek. Niet alleen om te herinneren, maar om elkaar opnieuw te ontmoeten — bewoners, bezoekers, vrienden, familie, nieuwkomers en oudgedienden.

Er is geen organisatie, geen financiering. Alleen de wens om opnieuw betekenis te geven aan woorden als "buurt", "delen", "ontmoeting".

Elke pagina, elke video, elke foto, elke avond is een zaadje. Misschien blijft het in de aarde liggen. Misschien ontkiemt het. We controleren het niet, en dat hoeft ook niet. Wat telt, is de intentie en de vrijheid waarmee we zaaien.

We laten ons inspireren door degenen die leerden voort te gaan zonder bevestiging te zoeken, zonder gehecht te zijn aan het resultaat.
"Vraag niet: 'Zullen we winnen? Zullen we verliezen?' Vecht!" — N. Kazantzakis

Als je wilt deelnemen, organiseer je eigen veggéra of neem contact met ons op. Hier zijn geen uitnodigingen nodig; de deur staat open.

Waar is Eugia

Eugia bevindt zich in Kournas — een buurt vol geschiedenis en ziel. Hier geurde het erf naar kalk en indigo. Buren begroetten elkaar bij de voornaam, en zomers brachten ze door met veggeres (avondbijeenkomsten).

Duizenden verhalen zijn verteld in deze straten – en sommige zoeken we nog steeds.

Eugia is een knooppunt tussen toen en nu. Tussen wat vergeten wordt en wat behouden moet blijven.

Waarom "Eugia"?

Omdat het "eugiasene"!

Het woord "eugia" is een Kretenzische verbastering van het Griekse woord "evdia" (goed weer).

Een woord uit de oudheid, overgeleverd door dichters en het dagelijkse taalgebruik.

"ἐκ χειμῶνος εὐδία" — Pindaros
"ἐν εὐδίᾳ γὰρ ὁρῶ ὑμᾱς" — Aeschylus

Uitdrukkingen als:
"eugiasene, laten we naar de olijven gaan"
"morgen zal het eugia zijn"
"het wil maar niet opklaren"
"het was een paar dagen eugia..."

Het Geschenk van Deelname

Een innerlijke glimlach en een brok in je keel of hart — soms brengen ze angst, soms brengen ze een ongekende kracht.

Ze hebben je schilder, dichter, muzikant, leraar, schrijver, of filosoof gemaakt.
(Een beetje humor en zelfspot helpen altijd...)

Ze hebben je van verre oorden hierheen gebracht — tussen Agia Varvara en Agios Georgios. Ze hebben je doen terugkeren na de labyrintische reizen van het leven.

Eugia wil de wereld niet veranderen. Ze stelt stilzwijgend voor:

"Wees zelf de verandering die je in de wereld wilt zien"

Ze omarmt ieders eigenheid en gelooft in wonderen — in kleine, onverwachte inzichten diep in onze ziel.